امروز سیزدهم ماه می  است و در همه جای دنیا کمابیش روز تجلیل از مقام مادره البته میدونم که در ایران ما روز دیگری به نام مبارک مادر نامگذاری شده است . اینکه چه روزی و در چه ماهی ما از مادرهایمان قدر دانی کنیم مهم نیست  اینکه در ایران چه روزی و در افغانستان چه روزی روز مادره این هم خیلی مهم نیست اما این مهمه که مادرهایمان را بهتر بشناسیم و به حالتهای روحی اونها احترام بیشتری بگذاریم . این مهمه که ما فرق مادرهای شرقی و آسیائی خودمون را با مادرهای اروپائی بیشتر بدانیم . بد نیست که خاطره ائی رابرای شما تعریف کنم تا بهتر متوجه بشید که منظور من چیه . چند سال پیش که تازه به فنلاند آمده بودیم من در یک مهد کودک زبان آموزی میکردم و با مدیرمهد کودک که خانم بسیار مهربان و فهمیده ائی بود آشنا شده بودم . تقریبا؛ هفته ائی یکبار زمانی که هوا اجازه میداد به بیرون از مهد کودک میرفتیم وبچه هارا برای گردش در طبیعت فوق العاده زیبا همراهی میکردیم . یکروز که همراه بچه ها از عرض خیابانی رد میشدیم خانم نسبتا؛ مسنی از روبروی ما رد شد و خانم مدیر مهد کودک با لبخند و خیلی رسمی و مودبانه به اون گفت  : هی  هی 

(توجه کنید که هی هی یکی از اقسام سلام به زبان فنلاندی است )  و بعد از اینکه آن خانم مسن هم جواب هی هی خانم مدیر را داد دستی هم تکان داد و براهش ادامه داد  من تصور کردم که یکی از آشنایان دور خانم مدیر هستند و پرسشی نکردم اما خود خانم مدیر برخلاف سایر اروپائی ها که هیچوقت لازم نمی بینند تا سوالی نکردی توضیحی بدهند به من گفت :مادرم بودند فکر کنم از سفر افریقایشان برگشته بودند چون دو سال پیش همراه دوست جدیدش به سفر افریقا رفت .

همین و همین دیگه شما خودتان تصور حال منو بکنید که تازه از ایران رفته باشی هر روز و هر ساعت بیاد مادر  گریه کنی و حتی دلت برای دستپخت او تنگ بشه و بعد با چنین موضوعی برخورد کنی  . هرچند که بعدها من دریافتم که وقتی در هیجده سالگی بچه ها از خانه میروند و دیگه هرگز به پیش پدر و مادر برنمی گردند این یک امر طبیعی که پیوند مهر و محبت به همین اندازه کم میشه .  حالا ببینید که ما چه طور مثل شمع به دور وجود بچه هامون از بدو تولد تا هزار سالگیشون اگه زنده باشیم میگردیم . من هر روز از سر کار به پسرم زنگ میزنم تا مطمئن بشم که غذای امروز دانشگاهش مطلوب بوده یا نه و اینکه کی دوباره وقت میکنه غذا بخوره .

قصه کوتاه اینکه همه ما میدانیم و خوب هم توجه داریم که مادران مشرق زمین مادران نمونه و بی مانندی هستند مثل مادر من ، مادر همسرم ، مادر شما و همه مادرانی که من و شما می شناسیم . این روز بهانه ائی شد که یک بار دیگه من خودم به عنوان یک مادر افتخار کنم که خداوند موهبت برخورداری از عشق بچه ها را بهمن ارزانی کرده که بزرگترین عشق و خالصانه ترین پیوند مهره. امروز وقتی علی آقای من ساعت دوازده ظهر با یک دسته گل سفید و صورتی به خانه آمد و منو بوسید باور کنید تمام دلتنگی و خستگی از تنم بیرون رفت و خدا رو شکر کردم هرچند که اشکان هم به نوبه خود محبتشو به من دادو خوشحالم کرد.

منم میخوام

دوباره و سه باره روز مادرو به همه شما که مادرید و یا در آینده مادر میشید تبریک بگم.  و بگم که مادر هدیه خداست که به بچه ها داده میشه و بچه ها هم گلهائی هستند که باغبانیشون به ما لطف شده . خداکنه همه ما باغبانهای بی مانندی باشیم