وقتی که خورشید بتابد   

دلم پرواز شبنم را باور خواهد کرد

وقتی که ابرهای دلم بخارشودو باران چشمانم جاری

سبک خواهم شد 

بنفشه ها بی موقع سرزدند      و  

یخ ها نابهنگام شکست

قایقی بی پارو سفر کرد

سفری به انتها

در قابقی بی بادبان و بی پارو نشسته ام  و

سرخوشم

می رانم

جزیره ائی در پیش است             گرم گرم  ، سبز  سبز

و تو

بی بالاپوش    رها و یله قدم می زنی

موج می زند بر ساحلت آرام

و   بی تشویش  زمزمه می کنی

فصل سردیها گذشت

به زندگی خوش آمدی ..........