دست مـــا

دست من بی دست گرمت در سراب زندگی تنها شود

دربدر دنبال دستی آشــــــــــنا گردد ولی رسوا شود

گر که دست پاک تو با دست من در هم بیامیزد شبی

این دو دستان قفل گشته بر هـــــــــم  و یکتـــا شود

هر کجا خـــــــــــاری به ره باشـــــــد میان راه مــــــا

دست تو پیشی گرفته از من و یک سوزن رعنا شود

چون میان  راهـــــمان دریای آبی شد  ســــــــدی

ایــــــن دو دست با محبت یک پـــــل زیبا شود

در کنار جاده های پر نشیب و پر فراز زندگــــــی

دست من یک جاده رهوار و بی همتا شـــــــود

گر که در سرمای سرد بیشه ها ره گم کنیم

دست ما آتش بیفروزد و چون گرما شــــــود

گر میان کوره راه زندگی مهتابمان خاموش شود

دست تو فانوس گرم و روشن شبها شــــود

من به دستان تو دارم احتیاج ای همرهـــم

چون قلم با عشق تو در دست خود گیرم ببین غوغا شود

هر زمان بوسه زنم بر عارض چون ماه تو

گر تو هم خواهی تقابل کن دلت  دیوانه چون شهلا شود